De koninginnenrit heeft…

Monday 04th, June 2012 / 21:55 Written by

alles gegeven wat we er konden van verwachten maar ook datgene dat we er niet van durfden te verwachten.
Iedereen was fris en monter meer dan op tijd voor het ontbijt in ons hotel. Kwestie van met een uitgebreid ochtendbuffet zeker te zijn dat onze extra uitgave zijn geld waard was …
Dat beetje regen bij het vertrek was om te lachen na de zondvloed die we gisteren hadden meegemaakt. Eerst nog een langs de kaaswinkel, alle tanks vullen en weg waren we om de Col du Grand Saint Bernard te trotseren.
Net buiten Villeneuve nadert Diepken als eerste een rotonde waar auto’s aanschuiven en bij het remmen begint hij te schuiven over wat bleek een mazoutvlek te zijn. Hij krijgt zijn P200E nog genoeg onder controle om ‘het gat in te duiken’ maar schuift daarbij tegen de boordsteen waardoor de scooter omslaat en Diepken zelf overkop. Geen al te zware verwondingen aan de chaufeur maar de scooter bleek onherstelbaar beschadigd: voorvork verwrongen en stuurhoofd gebroken. Niets aan te doen en bovendien kan hij hier nog zitten schrijven. ‘t Kon veel erger geweest zijn.
Voor de tweede keer dit jaar dus ondervonden dat Europe Assistance de Rolls Royce is onder de bijstandsverzekeringen.
De rest van de dag maakte niet alles maar toch zeer veel goed. De zon laat zich weer zien en na de depannage konden de zware GTSsen nog voor de tunnel de anderen die al waren aangezet bijbenen. Die Bernardpas dat is toch iets hoor! Zo steile bochten dat je bijna achteruit rijdt tussen de besneeuwde flanken. Op de top werden de boodschapkes uitgehaald en ter plekke werd de beste kaasfondue die elk van ons in zijn jonge leven heeft gegeten, klaargemaakt op een petrolvuurke. Dan Italie binnen en onder stralende zon de vallei van Aosta door in een gezapig tempo om redelijk op schema aan te komen bij het meer van Viverone waar we op nauwelijks enkele meter van het meer onze tenten mochten opslaan. Werkelijk zeer schoon.
Gisteren Zwitserse raclette en/of fondue, vandaag pasta…
Het leven gaat voort en ik ben blij dat ik hier aan ‘t water bij mijn reisgenoten aan tafel mag zitten.
We zitten ver over de helft, tot later.

20120605-090015.jpg

20120605-090118.jpg

20120605-090200.jpg

20120605-090222.jpg

3 Comments on “De koninginnenrit heeft…

  • man man man… wat een spijt… eerst en vooral voor onze schrijver, ik leef met u mee. Na zoveel avonden tot in de nacht sleutelen aan de P200E, om met dit vehikel naar het land van de spaghettivreters te kunnen bollen, en ja, ook ik was blij dat hij eindelijk af was. Zoiets is niet alleen een materieel verlies, uw ziel zit er in.
    Gelukkig ben je ongedeerd en kan je verder met enkel wat blauwe plekken. hopelijk kan je dit even aan de kant schuiven zodat je kan genieten van wat nog komen moet…
    …Ook spijt dat ik er niet bij ben! Na enkele keren zelf in de alpen en de dolomiten gereden te hebben weet ik maar al te goed in welke fantastische omgevingen jullie zich nu bevinden. En na het lezen van jullie dagelijkse verhalen komen de herinneringen terug alsof ik ze gisteren beleefd heb.
    Jongens, geniet van de schitterende omgeving en het rijden en kijk rond!
    Groetjes aan allen!

    Reply
  • Lieven, we volgen jullie magnifieke roadtrip van bij het begin via deze site en gisteren was het toch efkes schrikken. Inderdaad is er meer dan louter materieel verlies als je uw project waar je zoveel tijd in hebt gestoken en met zo veel passie aan gewerkt hebt, ziet verloren gaan, maar gelukkig ben je ok en kan je de reis toch verderzetten! Probeer dus toch maar te genieten van het vervolg van de trip: enjoy! Groeten Isabelle en Lode

    Reply
  • Els De Deken

    Zo ken ik mijn vent ,se.
    Picknickplaatske zoeken aan het water, bankje en voor zover ik kan zien een muurtke of struik om p*p* te doen.
    En mannen, heb ik hem goed opgeleid of niet.
    ?

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

comments powered by Disqus
Mail Google+ Pinterest